Αχ... Αυτή η μάνα!

Σήμερα όταν ξύπνησα πήγα να δω τι κάνει το γατάκι. Βγήκα έξω, κοίταξα στο κρεβατάκι -το καλαθάκι του- και δεν ήταν εκεί. Έψαχνα, έψαχνα πίσω από τις γλάστρες, μέσα στις γλάστρες, δίπλα από το σπίτι μας. Έκανα την άυλη φύλλο και φτερό και η άυλη του σπιτιού μας είναι τεράστια επειδή μένουμε σε έξοχή. Κατέβηκα κάτω στο γκαζόν, είδα αν πήγε στο σκύλο μου, τίποτα.
Μέτα μου ήρθε μια ιδέα αν παρακολουθήσεις τη μάνα δεν θα την δες να πάει στο μωρό της?Ε,και τελικά εκείνη το πήρε και το άφησε μόνο του πίσω από το σπιτάκι με τα καναρίνια του πάτερα μου που είναι γκρεμός από πίσω. Φώναξα τον πατέρα μου για να το βγάλουμε αλλά δεν μπορέσαμε γιατί το είχε βάλει τέρμα κάτω. Ευτυχώς το απόγευμα κατάφερε και το έβγαλε από πίσω.Το γατάκι όμως είχε γεμίσει ιστούς και φοβόταν τόσο πολύ που άμα το ακουμπούσες τιναζόταν στον αέρα και έτρεχε με χίλια να κρυφτεί ακόμα και τη μαμά του φοβόταν.Το πήρα εγώ πάνω και το τάισα, αργότερα άρχιζε και έπαιζε με την ουρά της μάνας του και δεν φοβόταν πια.
Η μάνα του μάλλον το πήρε από πίσω γιατί τα βράδια έρχεται ένας μαύρος παχουλός γάτος με γκρι ρίγες και την πλάκωνε στο ξύλο. Εγώ όποτε τον βλέπω τον διώχνω γιατί την επόμενή φορά το μωρό θα το βάλει κάπου αλλού και δεν θα το βρούμε.

Ένας μήνας μετά

Πάει ένας μήνας από τότε που έγραψα για τελευταία φορά.Το γατάκι μου έχει μεγαλώσει από τότε και έχει ανοίξει τα ματάκια του!Είναι σκέτη γλύκα! Ακόμα έχει μάθει να τρώει μόνο του. Είναι πολύ παιχνιδιάρικο γατάκι όταν η μαμά του κάθεται κάτω και κουνάει την ουρά της,το γατάκι προσπαθεί να την πιάσει και ως συνήθως η μαμά το μαλώνει.(Έτσι δεν κάνουν οι μαμάδες άμα το παιδί κάνει σκανταλιές?) Τέλος όμως είναι πολύ αγαπημένα.Ο μπαμπάς όμως(του γατιού) κάνει βόλτες απ'έξω.Α... ξέχασα το γατάκι έχει κάτι μάτια γαλάζια.