Αχ... είμαι πολύ χαρούμενη,η γατούλα μου γέννησε και έκανε 2 μικρά γατάκια που είναι ολόιδια της. Δυστυχώς το ένα γατάκι δεν άντεξε και πέθανε και τώρα έχουμε το άλλο, έχει μεγαλώσει και μπορεί να περπατήσει άλλα λίγο έστω να κάνει λίγα βήματα,η μαμά του όποτε πεινάει μας νιαουρίζει και εμείς της δίνουμε να χορτάσει. Όταν κάθεται με το μικρό της στο κρεβάτι που της έχουμε ,η μάνα καθαρίζει το μικρό της και παίζει μαζί του. Είναι ωραίο θέαμα! Εγώ παίζω με το μικρό και ευτυχώς η μαμά του δεν μου αγριεύει.

Όμως η μάνα επειδή είναι θηλυκό όλα τα αρσενικά της γειτονίας έρχονται στην αυλή μας και την κυνηγάνε από πίσω αλλά η μητέρα μου νευριάζει επειδή της λερώνουν την αυλή και έτσι τους διώχνει. Εγώ πάλι όποτε τους βλέπω παίζω μαζί τους.Χε...Χε!!!Η μητέρα μου όμως πάλι νευριάζει και μου λέει να τους διώξω, εμένα πάλι δεν με νοιάζουν αυτοί, εμένα με νοιάζει για το πότε θα μεγαλώσει το μκρούλι. Μάλλον όμως δε θα περάσει πολύς καιρός!